میان ده ها نمونه گردشگری که به عنوان یک صنعت در جهان شناخته می شود، سرمایه گذاری در زمینه گردشگری روستایی برای ارتقای بخش کشاورزی و جلوگیری از مهاجرت روستائیان ضروری است.

باغ سیب و کودک با سبد پر از سیب

به گزارش ایرنا، گردشگری کشاورزی، اکوتوریسم در حوزه کشاورزی یا اگروتوریسم (Agritourism) یا  (Agricultural tourism) به هرگونه فعالیت وابسته به کشاورزی گفته می شود که گردشگران را به مزرعه یا روستا بکشاند.

دبیر کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی خراسان رضوی در این باره به خبرنگار ایرنا گفت: گردشگری کشاورزی از سالهای گذشته در اروپا و استرالیا به وجود آمد که در این راستا کشاورزان با دولت تفاهم کردند که از نیروی کارگری ارزان قیمت همچون نیروی کار دانشجویی و دانش آموزی استفاده کنند که این امر اکنون به حالتی لوکس با عنوان گردشگری کشاورزی تبدیل شده است.
مژگان ثابت تیموری افزود: به دلیل تغییرات اقلیمی و برای جلوگیری از صدمه بیشتر به کشاورزان و دامداران، تولیدات تنوع یافت و همین امر موجب شد که عرضه محصولات متنوع بومی و سنتی در محل تولید از مهم ترین کارهای کشاورزان اروپایی شود چرا که حضور در کارگاه های تولید محصولات دامی برای گردشگران نیز مطلوب است.

وی اظهار داشت : گردشگری کشاورزی هر نوع فعالیت درآمدزا با همراهی گردشگران است که با فعالیت آنها در مزرعه یا دامداری به منظور لذت بردن، آموزش و تفسیر میراث طبیعی، فرهنگی، تاریخی و زیست محیطی جاذبه های روستایی و اراضی روستایی توام باشد.
ثابت تیموری گفت: کشاورزان در این نوع از گردشگری شرایطی را در مزرعه خود فراهم می کنند که گردشگران بتوانند اقامت شبانه، پذیرایی، تغذیه دام و تغذیه دستی جانوران اهلی روستایی، اسب سواری و تعامل مستقیم با مزرعه و بسیاری از فعالیت های کشاورزی را تجربه کنند.

وی افزود: گردشگری کشاورزی با نهادینه کردن این بخش از صنعت توریسم در مناطق روستایی با توجه به ظرفیت های بسیار استان، راهی موثر برای تحقق تولید پایدار و درآمد اقتصادی کشاورزان به ویژه کشاورزان خرده مالک است و با توسعه این بخش از گردشگری می توان به مهاجرت معکوس نیز دست یافت.

وی اظهار داشت : آثار گردشگری کشاورزی در نواحی روستایی بسیار گسترده است که از آن جمله می توان به گسترش بهره برداری از مزرعه، نوآوری در نقدینه سازی و کسب درآمد مازاد برای روستائیان فاقد مزرعه، افزایش مصرف کنندگان محصولات کشاورزی، افزایش آگاهی پیرامون محصولات کشاورزی محلی، کمک به احیا و توسعه سنت ها و صنایع محلی، افزایش استفاده از محصولات و خدمات محلی، پیشرفت و بهبود فرهنگ، ارتباط و درک درون منطقه ای و تدارک فرصت برای مدیریت بحران های اقتصادی در زمینه کشاورزی اشاره کرد.

نکته مهم در گردشگری کشاورزی آن است که فعالیت هایی که از سوی باغداران و کشاورزان برای تفریح و آموزش گردشگران انجام می شود نباید به فعالیت اصلی آنها که تولید است خدشه وارد کند بلکه باید با انجام فعالیت های جانبی، درآمد کشاورز، باغدار و دامدار افزایش یابد و سبک زندگی وی ارتقا پیدا کند.

ایرنا

نظرات کاربران

نظر برای این خبر ثبت نشده است